Zielonka - logo
Wierzba uszata, łozina, Salix aurita, liść

Wierzba uszata (łozina), Salix aurita L.

Rodzina Wierzbowate (Salicaceae)

Gatunek rodzimy; gleby wilgotne, gatunek światłożądny, odporny na zanieczyszczenia powietrza [1, 2, 3]

Krzew do 2 m wysokości. Występuje w Europie i w zach. Azji [1, 2].

Wierzba uszata podobnie jak wierzba szara, rośnie na terenach podmokłych, takich jak torfowiska, wilgotne łąki, tereny bagienne.

Wierzba uszata, łozina, Salix aurita, kwiatostan męski

Wierzba uszata, czyli łozina, jest rośliną dwupienną, co oznacza, że na danym drzewie rozwijają się tylko kwiaty męskie (powyżej), albo tylko kwiaty żeńskie (poniżej). Charakterystyczne dla tego gatunku jest czerwonawe zabarwienie części pręcików.

Wierzba uszata, łozina, Salix aurita, kwiatostany żeńskie

Kwiaty męskie po przekwitnięciu zasychają i opadają. Natomiast na drzewach żeńskich z zapylonych kwiatów rozwijają się owoce, niewielkie torebki, butelkowatego kształtu, które są wypełnione puchem z drobnymi nasionami (zdjęcie poniżej).

Wierzba uszata, łozina, Salix aurita, owocostan

Nasiona wierzb roznosi wiatr, który łatwo porywa zawierające je kłębki puchu i przenosi często na duże odległości. Anemochoria, inaczej wiatrosiewność, jest charakterystyczna dla wszystkich naszych wierzbowatych, czyli różnych gatunków z rodzaju wierzba, Salix i topola, Populus [1].

Wierzba uszata, łozina, Salix aurita, liście

Charakterystyczny dla wierzby uszatej jest jej niewielki, z reguły 3-5 cm dł., liść o skręconym wierzchołku oraz uszkowate przylistki, od których wywiedziono nazwę tego gatunku, zarówno polską, jak i łacińską - aurita to po łacinie uszata [4]. "Uszka" łoziny są trwałe i utrzymują się do jesieni, co pokazuje powyższe, wrześniowe zdjęcie.

U podobnej do niej wierzby szarej przylistki opadają dość szybko, wierzchołek liścia jest płaski, a cały liść większy, 5-10 cm dł.

Wierzba uszata, łozina, Salix aurita, listewki drewna, gałązka

Kolejną charakterystyczną cechą tego gatunku jest nieco kanciasty kształt starszych gałązek, który dają podłużne wypukłości, zwane listewkami drewna.

Podobne listewki, choć mniej wyraźne, ma wierzba szara, natomiast u wierzby iwy gałązki są gładkie, pozbawione listewek.

Wierzba uszata, łozina, Salix aurita, pokrój

Wierzba uszata dzięki ukorzenianiu płożących się po ziemi gałęzi, rozrasta się często w szerokie kępy. Kępy te buduje szereg mniejszych, ukorzenionych krzewów, które jednak łączą się ze sobą wspomnianymi poziomymi pędami. Taki rodzaj organizmu nazywamy polikormonem [1, 5].

Wierzba uszata, łozina, Salix aurita, kwiaty zapylane przez pszczołę

Wierzby to na przedwiośniu ulubiony "stół pszczół". Dlatego dbajmy o wierzby, bo dbamy wtedy o te sympatyczne, miododajne stworzenia, z których pracy płynie tyle dobra i pożytku.

Dąb szypułkowy, Quercus robur, liść i owoc, obok napis, naucz się rozpoznawać drzewa z naszym programem

Literatura:

  1. Seneta W., Dolatowski J., 2006."Dendrologia" Wydanie II poprawione i uzupełnione. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006. s. 116
  2. Bugała W., 1991. "Drzewa i Krzewy dla terenów zieleni" wydanie II. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1991. s. 232
  3. Rutkowski L., 1998."Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej". Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s.87-88
  4. Scriptores.pl - auritus - dostęp 27.01.2020
  5. Wikipedia - polikormon. - dostęp 29.01.2020

opracowała Anna Górska, Wrocław 2020

wróć