Zielonka - logo
Robinia akacjowa, robinia biała, grochodrzew biały, grochodrzew  akacjowy, biała akacja, Robinia pseudoacacia, kwiatostan

Robinia akacjowa(robinia biała, grochodrzew biały/akacjowy, “biała akacja”), Robinia pseudoacacia L.

Rodzina Bobowate (Fabaceae)

Pochodzi z Ameryki Pn.; gatunek tolerancyjny co do gleby, światłolubny, odporny na mrozy (za wyjątkiem siewek), suszę i zanieczyszczenia powietrza, jej korzenie żyją w symbiozie z bakteriami wiążącymi azot [1, 2].

Drzewo do 15 m wys., może żyć 250 lat (być może i więcej) [7].

W 1862 roku o robinii akacjowej pisano tak: "Grochodrzew (Robinia Pseudoacacia L.) pospolicie akacyją zwany, jest drzewem z północnej Ameryki pochodzącem, a w Europie południowej, środkowej i u nas wszędzie po miastach, wsiach, ogrodach lub parkach sadzonem. Z przyczyny kwiatów motylkowatych i owoców strąków należy do rodziny tak zwanej motylkowej (Papilionaceae L.)" [4]
Robinia akacjowa, robinia biała, Robinia pseudoacacia, kwiaty

Robinia akacjowa ma typowe dla roślin motylkowych (obecnie ta rodzina roślin nazywa się bobowate) grzbieciste kwiaty, których korona zbudowana jest z żagielka (górny płatek), wiosełek (dwa małe płatki po bokach) i łódeczki (dwa dolne płatki). Kwiaty robinii są białe i mają żółtą plamkę na żagielku, a w ciepłą, słoneczną pogodę pięknie pachną.

Robinia jest rośliną trującą, za wyjątkiem kwiatów, które można np. zapiekać w cieście naleśnikowym [6]. Zawierają one m.in. flawonoidy, olejki eteryczne, kwasy organiczne, cukry i są stosowane w ziołolecznictwie jako środek na dolegliwości nerek i dróg żółciowych [5].

Robinia akacjowa, robinia biała, Robinia pseudoacacia, owoce

Owocami robini są gładkie strąki do 12 cm dł., które na drzewie często utrzymują się aż do wiosny.

Robinia akacjowa, robinia biała, Robinia pseudoacacia, liść, kwiat

Liście tego gatunku są pierzastozłożone i składają się z 7-21 drobnych listków osadzonych na osadce, która u podstawy liścia przechodzi w ogonek liściowy. Na gałązkach robinii występują ciernie przylistkowe.

"W suchym a sypkim gruncie sadzona, wyborne żywopłoty czyni, zwłaszcza kiedy się drzewka będą przyrzynać i gałązki splatać, co przez trzy lata powtarzane być winno." [4]
Robinia akacjowa, robinia biała, Robinia pseudoacacia, kora

Kora na starszych pniach robinii akacjowej jest charakterystycznie, grubo spękana.

"Ze wszystkich drzew znajomych przyswojonych nie ma drugiego, które by przy sporym wzroście, miało słój tak ciężki, twardy i doskonale politurę przyjmujący, jak akacyja. Słój ten jasno-żółty z czerwono-brunatnemi żyłkami, gładkością, połyskiem i budową do machoniowego się zbliża." [4]
Robinia akacjowa, robinia biała, Robinia pseudoacacia, czeremcha rosnąca na robinii

Stare drzewa robinii często próchnieją wewnątrz pnia. Umożliwia to zapewnie, kiełkowanie na niej innych drzew, których korzenie mogą przerastać wnętrze pnia (być może aż do ziemi?) i znajdować odpowiednie minerały. Na zdjęciu zaobserwowane przez prof. Jana Cebrata młode drzewko czeremchy pospolitej wyrastające z pnia robinii akacjowej na wysokości około 3 metrów od powierzchni gleby.

Robinia akacjowa, robinia biała, Robinia pseudoacacia, pokrój

Robinia biała jest szybko rosnącym drzewem chętnie używanym w permakulturze (tworzeniu ekologicznie dojrzałych ogrodów). Jest ona szczególnie cenna na terenach suchych, wyjałowionych, ze zniszczoną strukturą glebową. Jej korzenie wiążą azot atmosferyczny oraz odzyskują potas i wapń z głębszych warstw gleby, które są niedostępne dla większości roślin. Spadające z drzewa liście tworzą bogatą w te pierwiastki warstwę próchnicy. Próchnica zatrzymuje wodę, co uaktywnia mikroorganizmy, odbudowywuje glebę i tworzy niszę dla innych roślin [3].

Robinia biała ma również inne zalety. Produkuje duże ilości nektaru i zaprasza pszczoły do naszego ogrodu, a jej strąki mogą być zmielone na karmę dla drobiu [3].

Brzoza brodawkowata, Betula pendula, liść i owocostan, obok napis, naucz się rozpoznawać drzewa z naszym programem

Literatura:

  1. Seneta W., Dolatowski J., 2006."Dendrologia" Wydanie II poprawione i uzupełnione. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006. s. 318-321
  2. Bugała W., 1991. "Drzewa i Krzewy dla terenów zieleni" wydanie II. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1991. s. 396-397
  3. Hemenway T., 2009. "Gaia's Garden. A guide to Home-Scale Permaculture" Second Edition. Chelsea Green Publishing, White River Junction, Vermont.
  4. "Encyklopedyja powszechna", TOM X, 1862. WARSZAWA, druk i własność S ORGELBRANDA Księgarza i Typografa. s. 728-730
  5. "Encyklopedia zielarstwa i ziołolecznictwa" pod redakcją H. Strzeleckiej i J. Kowalskiego, 2000. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000. s.477-478
  6. Łuczaj Ł., 2004. 'Dzikie rośliny jadalne Polski. Przewodnik survivalowy" Wydanie drugie - poszerzone. Chemigrafia, Krosno. s. 183
  7. Kew Science - Robinia psuedoaccacia - (ang.) dostęp 31.05.2017

opracowała Anna Górska, Wrocław 2017

wróć